Anasayfa / Gündem / Yeni Şafak müellifi Karaman’dan “Yoksulluk ve işsizlik” yazısı: Yalnız devleti ve iktidarı suçlayanların bir kısmının niyeti üzüm yemek değil

Yeni Şafak müellifi Karaman’dan “Yoksulluk ve işsizlik” yazısı: Yalnız devleti ve iktidarı suçlayanların bir kısmının niyeti üzüm yemek değil

Yeni Şafak gazetesi muharriri ilahiyatçı Hayrettin Karaman, “Yoksulluk ve işsizlik” başlıklı yazısında, “Devlete sıra gelmeden görevlerini ihmal eden başka kaynakları da tıpkı biçimde eleştirmek ve uyarmak görevdir. Yalnız devleti ve iktidarı suçlayanların bir kısmının niyeti üzüm yemek değildir.” görüşünü savundu.

Karaman yazısında, “Yoksulluk kederi neredeyse insanlıkla yaşıttır, dinler ve beşeri sistemler teorik ve amelî olarak bu sıkıntıya deva bulmaya çalışmış, birçok farklı formüllerden kelam etmişlerdir. İslâm’ın bu kaygıya deva olarak ileri sürdüğü ve muhakkak vakitlerde uygulayarak müspet sonuçlar alınmış olan tahlili burada özetleyeceğim; zira bunu bugün, bu rejim içinde de uygulamak mümkündür. Evvel yoksulluğun ne olduğunu konuşmamız gerekiyor. Zekât mükellefiyetini göz önüne alırsak Hanefî mezhebine nazaran temel gereksinimleri (havâic-i asliyyesi) dışında Müslümanı zekât yükümlüsü kılacak kadar zekâtlık serveti olan (mesela 85 gram altını olan) kimse varlıklı, buna malik olmayan kimse fakir sayılır ve bu bireye zekât verilebilir. Maksat her bir ferdin temel gereksinimlerini (sağlıklı ve kâfi beslenme, barınma, yaz ve kışa nazaran giyilecek iç ve dış giysiler, elbiseler, vaktin ve kaidelerin değişmesiyle temel gereksinimler ortasına giren araçlar, gereçler ve ihtiyaçlarını) sağlamış olarak yaşamasıdır; İslâm toplumu bunu sağlamakla yükümlüdür.” sözünü kullandı. 

Karaman şunları kaydetti: 

“Genel kural şudur: Fazlası olan, gereksinimi olana verecek; herkes eşit derecede fakir yahut varlıklı olmayacak, lakin zenginlerin yanında temel gereksinimlerini karşılayamamış bir fakir kalmayacak. Bu hedefi gerçekleştirmek için öngörülmüş kaynaklar geniş aile, sivil toplum ve devlettir. Geniş aile içinde sıra kendine geldiğinde varlıklı (fazlası) olan, olmayana verecek (mecburi nafaka). Farz ve beyhude ibadet olan ve/veya ceza olan kaynaklar: Zekât, fitre, kurban, keffaret, fidye, sadaka, hayır, karz-ı hasen (faizsiz ve menfaatsiz ödünç vermek)… Bunlar niyeti hâsıl etmeyince devlet devreye girecek ve bütçesi yettiği kadar yoksulluk sorununu çözecektir (mecburi). Tahlilden gayemiz, temel gereksinimlerin sağlanmasıdır. Sıra devlete gelmiş de devlet bunu ihmal etmiş ise onu tenkit etmek, uyarmak, istenmeyen sonuçlarından haberdar etmek aklı, lisanı, kalemi eren her Müslümanın görevidir. Lakin devlete sıra gelmeden görevlerini ihmal eden başka kaynakları da birebir biçimde eleştirmek ve uyarmak görevdir. Yalnız devleti ve iktidarı suçlayanların bir kısmının amacı üzüm yemek değildir.

İşsizlik konusuna gelelim: Temel muhtaçlıklarını kendi imkânlarıyla sağlamış olup maddi üretime katkı yapmasına da toplumun muhtaç olmadığı bir kimse maddi üretim yahut güçlü olmak için çalışmaya mecbur değildir. Çalışma imkânı bulunduğu halde devlete ve topluma yük olan kimse en azından geçimini sağlayacak kadar çalışmaya mecburdur. Deva devletin ve sivil toplumun her şeye karşın ülkede aç ve açık bir kimse kalmayıncaya kadar, neye mal olursa olsun görevlerini yapmalarıdır; zira bunu ihmal etmenin maliyetine denk bir maliyet yoktur.”

 

İlginizi Çekebilir

Ziyan eden Et ve Süt Kurumu’nun 6 idare heyeti üyesinden 3’ü çift maaş alıyor

Et ve Süt Kurumu (ESK), üç yıldır ziyan ediyor. Kurumun 6 idare şurası üyesinden 3’ü çift maaş, eski Tarım ve Orman Bakanı Bekir Pakdemirli'nin ...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.